جمره عقبه را مىشناسد . رمى آن بايد با هفت عدد سنگريزه كه جمار نباشند - يعنى اين هفت عدد سنگريزه ابكار باشند ، و مقصود از بكر بودن سنگريزه‌ها اين است كه زدهء ديگران نباشند . و چنان كه گفتيم اگر اين سنگريزه‌ها در مشعر جمع شود چه بهتر ، و اگرنه از هر كجاى حرم باشد صحيح است . مگر اين‌كه جناب كلينى رضوان الله عليه در كافى از امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه سنگريزه را از جميع حرم مىتوان گرفت غير از مسجد الحرام و مسجد خيف . در روايت ديگر از آن حضرت نقل كرده است كه از سنگريزه خارج حرم ، و از سنگريزه جمار - يعنى سنگ‌زدهء ديگران - نبايد باشند . خلاصه اين‌كه جمره عقبه هفت بار بايد با سنگريزه ابكار مأخوذ از حرم رمى شود . و نيّت مىكند مثلا بدين‌گونه : « هفت ريگ به اين جمره مىزنم - و يا : رمى جمره عقبه مىنمايم - قربة إلى اللّه تعالى » . مستحبّ است كه در هنگام رمى حصات ( يعنى رمى سنگريزه‌ها ) با طهارت و رو به قبله و پياده و دعا در هر انداختن ، و بين رامى تا جمره از ده تا پانزده ذرع فاصله بودن . بايد رامى در هنگام رمى جمره در سطح زمين مواجه ستونى كه آن را رمى مىكنند بوده باشد و غير اين صورت مجزى نيست . و ديگر اين‌كه رمى جمرات در شب جايز نيست ، بايد از ما بين طلوع شمس تا غروب آن باشد . دوم قربانى : بعد از آن‌كه رمى جمره عقبه كرد به قربانگاه در منى براى قربانى مىرود . و حيوان قربانى بايد فقط از گوسفند و گاو و شتر باشد . و بايد حيوان قربانى بىنقص و عيب باشد حتى شاخ شكسته و گوش بريده نباشد ، و همچنين خصيّ نباشد ، و مريض و لاغر نباشد ، و مستحب است كه چاق باشد . و اگر گوش او بريده نباشد ولى سوراخ و شكافته باشد گفته شده است كه اشكال ندارد ، ولى بهتر ترك آن است ؛ و اگر در خلقت بىشاخ و دم است هم اجتناب شود . و يك قربانى براى چند نفر كافى نيست . و چون قربانى شما گوسفند است احتياط اين است كه اگر ميش است داخل سال دوم باشد ، و اگر بز است داخل سال سوم